رئيس فرقهٴ شهسواران توتُـني از سال 1393 تا 1407 نوشته شده است. اين كتاب به لاتيني و به آلماني (احتمالاً از همان زمان) و در پنج بخش است، به ترتيب درباب اندازهگيري (1) و (2) مثلثها، (3) چهارگوشها، (4) و (5) ساير سطوح. هدف كاربردهاي عملي است و بهطور كلي در آن اشتباه ديده نميشود، متن آلماني اين اعمال هندسه را نبايد با هندسهٴ آلماني اشتباه كرد كه رسالهٴ مختصري است از زماني قديمتر (احتمالاً سدهٴ دوازدهم يا سيزدهم) و در سال 1489 چاپ شده است.
مثلثات. دومينيكوس معلومات مقدماتي خوبي دربارهٴ مثلثات داشت. با سينوس، جيب مقلوب، كسينوس، ظلّ مقلوب (تانژانت)، ظلّ تمام (كتانژانت) آشنا بود. ارزش كاربردي تانژانت را دريافته بود. نميدانم آيا رساله درباب شعاع و ظل را نوشت يا نه، ولي در
اعمال هندسه از اندازهگيري مثلثاتي استفاده كرده است.
چيچو داسكولي
اخترگوي ايتالياي (1269 ـ 1327).
زندگي. چيچو داسكولي1 در ناحيهٴ آسكولي در سال 1269 زاده شد؛ اطلاعات كمي دربارهٴ زندگياش در دست است، جز اين كه در شهرهاي مختلف ايتاليا به تعليم اخترگويي پرداخت و سرانجام در سالهاي 1322 ـ 1324 در بولونيا تدريس ميكرد. در 16 دسامبر سال 1324 لامبرتو دا چينگولي مأمور تفتيش عقايد او را به الحاد متهم كرد و از تدريس بازداشت. چيچو به فلورانس رفت و در سال 1326 پزشك و منجم كارلودوك كالابريا (پسر روبر آنژويي) شد. ولي دشمني برخي فلورانسيان، بهويژه دينو دل گاربو را برانگيخت تا بار ديگر به الحاد متهم شد، آكورسو او را تكفير كرد و در 16 سپتامبر 1327 همراه با كتابهايش در فلورانس در آتش سوزانده شد.
آثار. چيچو منظومهٴ تعليمي مغشوشي به زبان ايتاليايي سرود، بهنام نارسيدهها، ولي دربارهٴ معني آن عنوان اختلافنظر وجود دارد.2 اين منظومه حاوي 4867 بيت است، در پنج مقاله:
1) توصيف آسمانها، اجرام و ترتيبشان، كسوف و خسوف، ستارگان دنبالهدار، هواشناسي؛
2) طالع، تولد انسان و تأثير ستارگان، قيافهشناسي، سعد و نحس؛ 3) عشق، روانشناسي نمادي